5 Σεπτεμβρίου 2011

γυμνοσάλιαγκες πάνω σε γυμνά πόδια .

περιμένουμε τη βροχή
πίνουμε ζεστό καφέ στις 4 τα ξημερώματα
περιμένουμε
θέλουμε να φύγουμε , αλλά ο χρόνος κατέστρεψε την γοητεία της φυγής
η καταστροφή είναι ανάλογη του χρόνου που περίμενες το σύμπαν
να ταξιδέψει στο σώμα σου
και αντιστρόφως ανάλογη της επιθυμίας σου να φύγεις γρηγορότερα από εμάς

περιμένουμε η βροχή του φθινοπώρου
να ξεπλύνει τις λάσπες του θέρους

περιμένουμε να κοιμηθούμε
δεν κοιμόμαστε πια
δεν μας αφήνεις
έρχεσαι στον ύπνο μας
και χύνεις.

περ(ιμε)νουμε

29 Αυγούστου 2011

4 Αυγούστου 2011

current location


υπάρχουν και άνθρωποι  που νομίζεις πως ζεις μέσα τους , αλλά μετά καταλαβαίνεις πως είναι αδύνατο να ζεις δίπλα τους. 

1 Αυγούστου 2011

λοιπόν,

να είσαι σίγουρος.
υπάρχουν πολλά κορίτσια
που δεν πίνουν
δεν καπνίζουν
δεν κρυώνουν
ούτε ζεσταίνονται
ούτε τρέμουν
ούτε φοβούνται
ούτε αλλάζουν
όπως εγώ.
με ποίο όμορφα μάτια
πιο λεπτά πόδια
πιο μαύρα μαλλιά
πιο τρυφερά λόγια
απ'τα δικά μου.

αλλά να 'σαι σίγουρος για ακόμα ένα πράγμα.
καμιά δεν καίγεται καλύτερα από μένα
μετά από μια καλοκαιρινή μπόρα.

καλό (σου) μήνα.

30 Ιουλίου 2011

ακούς? ακούω να δεις.

ναι,όλα θα πάνε καλά στο τέλος,αφού .

...και μόλις που έλυσα το ποδαράκι της φαντασίας μου από το κάγκελο,
πίνει χυμό ροδάκινο και κάθεται στον ήλιο.

για να καεί



[циклотимическое девушка]


20 Ιουλίου 2011

αστροπαρατήρηση # 1

Ξέρεις, το μυαλό μου βρίσκεται κάπου μεταξύ Δία και Πλούτωνα .
Και σε περίπτωση που αναρωτιέσαι,αυτή τη στιγμή είμαι ένα μεταποσειδώνιο αντικείμενο.

5 Ιουλίου 2011

όταν ο Μ. συνάντησε τον Π.

ήμουν ένα μικρό ανόητο κοριτσάκι,τότε
δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα γινόμουν αυτό που είμαι,τότε
ούτε  με δυο χέρια σαν τα δικά σου μες στα δικά μου θα ήμουν ευχαριστημένη,τότε
τότε απλά ξεκαρδιζόμασταν με τ'αστεία σου.

διάβασέ μου μια σειρά από το βιβλίο σου,
αυτή την δύσκολη,ασυνάρτητη, 
που δεν καταλαβαίνεις,
γιατί ούτε και 'γω καταλαβαίνω
τι νιώθω,
αλλά ελπίζω να μην μπορέσεις να το διαβάσεις αυτό.
δεν θα 'θελα,όχι ακόμα δηλαδή.

και φταις εσύ που βυθίζομαι ξανά στις αναλήψεις,
γιατί όπως το 'πες,
είναι καλοκαίρι
και το μυαλό μου θέλει λίγη γαλήνη .

[όμως φοβάμαι μήπως ξαναρχίσω να ζω τις στιγμές και σταματήσω να ονειρεύομαι]