Περιμένω τον άνθρωπο που θα διακινδυνεύσει την πιθανή γκρίνια που προκαλείται από άγγιγμα πατούσας σε παγωμένο τοίχο βάζοντας με να κοιμηθώ από την μέσα πλευρά του κρεβατιού. 

flesh flesh flesh flesh flesh

flesh flesh flesh flesh flesh flesh flesh flesh flesh flesh

flesh flesh flesh flesh flesh flesh flesh flesh flesh flesh flesh flesh flesh 

flesh flesh flesh flesh fleshflesh flesh flesh flesh fleshflesh flesh flesh flesh flesh

flesh flesh flesh flesh fleshflesh flesh flesh flesh flesh

flesh flesh flesh flesh fleshflesh flesh flesh flesh fleshflesh flesh flesh

flesh flesh flesh flesh fleshflesh flesh flesh flesh flesh

flesh flesh flesh flesh fleshflesh flesh flesh flesh fleshflesh flesh flesh flesh 

flesh flesh flesh flesh fleshflesh flesh flesh flesh 

flesh flesh flesh flesh flesh

flesh flesh flesh flesh 

flesh flesh flesh 

flesh flesh 

flesh

photographs: ren hang

απροσδόκητα

το νιώθω
το νιώθω να με τρώει
σαν την πεταλούδα με την λάμπα
κάθε γαμημένη ώρα που περνάει
με υπνωτίζει
θέλω να φύγω
να πάρω τα μάτια μου από πάνω του
μα δε μ'αφήνει
φέγγει στο πρόσωπό μου
μέχρι να λιώσουν
τα βλέφαρά μου
από λεπτό σε λεπτό
.

misery is not a company

...και όταν περάσει η εποχή των σταφυλιών, ακόμη δε θα σ'έχω δει.

ΝΑIIII!

...και δεν είναι ότι σ' έχω ερωτευτεί. Είναι που ήθελα να κρατήσει για πάντα αυτή η στιγμή.

μακαρόνια με τυρί φουλ λιπαρά για να φύγει η μελαγχολία.τρώω λύπη συχνά .πίνω μισό μπουκάλι για να διαλυθούν τα λίπη και άλλο μισό για τα λείπει.

μερικές φορές τα καταπίνω αμάσητα,πρήζομαι,φουσκώνω,αλλά τα ξερνάω σπάνια.με φοβίζει το θέαμα του εσωτερικού μου μερικές φορές.

χονδροπάθεια της επιγονατίδας

-άσπρο
-μαύρο
-χολή
-ορθοστατική υπόταση
-μοιάζεις μ'ένα κορίτσι με μελανιές και ματωμένα χείλη
-ευχαριστώ,δεν πειράζει
-πώς τα καταφέρνεις να χαλάς την τάξη;
-έκαψα τις βλεφαρίδες μου
-αγόρασε αναπτήρα
-δεν έχω λεφτά ούτε για σπίρτα
-θα περιμένω μέχρι να 'ρθουν οι φίλοι σου
-θα περιμένω μέχρι να 'ρθεις εσύ
-δεν μ'άφησες να κοιμηθώ χθες
-κόκκινο
-δες!
-κάθομαι στο φθαρμένο χερούλι ενός καναπέ στο μπαλκόνι σου
-381
-382
-σώπα,ξημερώνει δευτέρα



γιατί είμαστε και αυτά που έχουμε χάσει.