βόλτες ατελείωτες στην πόλη (και στις βλεφαρίδες σου ενίοτε)

Σύντομος διάλογος.

Α:-Σε σκέφτομαι...
Β:-Έλα τώρα,σοβαρέψου...Δεν υπάρχει τηλεπάθεια.

my life according to Radioheads

Describe yourself:creep


How do you feel?high and dry


Your best friend[s] is[are]:kid A



What's the weather like?:in rainbows



What is life to you?(nice dream)


Your current relationship?2+2=5


Your greatest fear? no surprises


What is the best advice you have to give? jump


Thought for the Day?i will (no man's land)


How would you like to die?nude


Your soul's present condition is:down is the new up


Your motto is:where i end,you begin (the sky is falling in)

που καταλήξαμε εκεί,εκεί και εκεί (?)

-Θες να 'ρθεις μαζί μου?
-Θες να νιώσεις τα κόκαλά σου στα δικά μου?


["κοκάλωσε",όπως πάντα]



μια αγάπη ισχνή,"πετσί και κόκαλο"

τρίζουν τα κοκάλά μου,τρύπια κόκαλα,στεγνά.
 το γάλα,το αεράκι,οι ατέλειωτες διαδρομές,οι συγχορδίες της σιωπής μας,τα γράμματα στο πράσινο κουτί,η αλμύρα των δακρύων,μια άνοιξη που χιόνισε & ένας χειμώνας-καλοκαίρι.

...και αναρωτιέμαι,πόσο πιο δυνατά να στο φωνάξω:"ΤΩΡΑ ΚΑΝ'ΤΟ,ΤΩΡΑ!ΠΡΙΝ ΜΕΙΝΟΥΝΕ ΜΟΝΟ ΤΑ  ΚΟΚΑΛΑ".


*παρεπιπτόντως έχω να προσθέσω ότι η λέξη κόκαλο γράφεται και έτσι: κόκκαλο

κάθε δρόμος έχει μια φωλιά για τα παιδιά...

next stop [next top]

-άκουσε με προσοχή τις επόμενές μου λέξεις:

αποκολλήσου γρήγορα απο το  μυαλό μου και ήσυχα,

όσο είναι ακόμα καιρός.

δεν είναι μέρος αυτό για σένα.

στην επόμενη λακούβα,στο επόμενο τράνταγμα θα καταστραφούν

ακόμα μερικά από τα λίγα εναπομείναντα εγκεφαλικά μου κύτταρα.

δε ξέρω για σένα αλλά εγώ τα χρειάζομαι.

έχεις βαραίνει πια πολύ,με βάραινες και μένα.

άλλαξα και καπνό αλλά τίποτα.

καμιά ανατέλουσα ελπίδα.

όλα βρίσκονται εκεί μέσα,εκεί.

ανακατεμένα με τα χαρτάκια μου

και τα ξεχασμένα εισητήρια,μπερδεμένα.

είχα και μια καραμέλα βατόμουρο,τις σιχάθηκα.

και οι κύκλοι σου δεν τετραγωνίζουν πια,με τρομάζεις.

λοιπόν μεσιέ?

said the brain and her eyes sparkled unexpectedly.

το πηλίκο του πλήθους των ευνοϊκών αποτελεσμάτων ως προς το πλήθος των δυνατών αποτελεσμάτων.

βρε,Χ.,

μου θυμίζουν κάτι αυτές οι μέρες.Τότε,που περνούσαμε καλά πραγματικά!
Και τώρα,μετά από τόσο καιρό έρχεται η στιγμή που πάντα λες,"ρε γαμώτο,δεν εκτίμησα σωστά τις ανάσες σου".Πόσες φορές περπατούσα,δήθεν τυχαία,αργά,
μετρούσα τα πλακάκια για να σε συναντήσω.Τόσοι υπολογισμοί.Τόσοι αριθμοί.
98 ήταν.
Και η θεωρία των πιθανοτήτων,με λάτρευε!
Με χόρταιναν οι παλμοί μου όταν άκουγα το βήμα σου στην άσφαλτο,
εκρήγνυνταν σουπερνοβα παντού γύρω.

Όλα γύρω μας είναι φυσική?
Και 'γω ήθελα να βγάζω αριθμούς απ'τα σπλάχνα μου,μα ερωτεύτηκα ένα γράμμα.

Τα βράδυα βλέπαμε τον γαλαξία απ'τη δική μας οπτική γωνία
και το πρωί σ'έναν σκοτεινό θάλαμο εμφάνιζες δυο αταίριαστες μορφές.
Μα εσύ ξέρεις τα μαγνητικά πεδία,σωστά?
Ετοίμαζες και ένα φιλμάκι,μικρού μήκους,σαν και σένα.
Γιατί είσαι μικρός.Γιατί φεύγεις γρήγορα.
Χάνεσαι .

* όπως το φώς.299.792,458 Km/sec.



 βενζοδιαζεπίνη δόση #2

46 μέρες ακόμα+65

there is no time to leave important things unsaid.
there is no time to leave important things unsaid...

there is no time to leave important things unsaid.

[ασταθής]